1

هر روز با لباسی نو می ایم

که به هم

عادت نکنیم

2

انگار قطره ها را از باران

گرفته اند

//

و پنجره

که لحظه می شمارد میان چشم هامان

3

و لقاح میان شب

و تاریک ترین نقطه ی روز

4

در خیابان های تاریک ..

چتر ها راه می روند

بی من /بی تو "

باران هم بی دلیل نمی بارد